CANDY★KINGDOM

ดีจ้า

หายไปนานมาก กลายร่างเป็นผีบล็อกไล่อ่านเอนทรี่คนอื่นๆไปเยอะแต่ก็ไม่ได้เม้น ไม่ใช่ว่าเพราะเกรียน แต่เป็นเพราะว่าพิมพ์ภาษาไทยที่คอมโรงเรียนไม่ได้ ไม่อยากเสร่อแป๊ะเม้นอังกฤษไป เค้าจะหาว่าผีคอเคเซียนเข้าสิงนะตัวเธอว์ ฮา

ที่หายไปนานเพราะตอนนี้คร่ำเคร่งอยู่กับการบ้าน การสอบ และงานอดิเรกหลายๆอย่างอยู่ เป็นข้อดีอีกอย่างที่ไม่มีเน็ตใช้เนอะ พอไม่มีเน็ตใช้ มันก็เลยไม่ได้ใช้ (ก็แหงสิวะ) เลยได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น ถึงจะไร้สาระแต่ก็ถือว่าได้ใช้เวลาไปกับงานอดิเรกที่เราชอบอ่ะเนอะ! อย่างน้อยก็รู้สึกดีกว่านั่งจ่อจอคอม เล่นแต่เฟสบุ๊กกับเกมส์ออนไลน์ (-w-)

สงกรานต์ที่ผ่านมาไม่ได้เล่นกับเค้าหรอกค่ะ ตอนนี้ยังอยู่แคนาดาที่เดิมแห่งเดิมกว่าจะกลับก็เดือนก.ค.นู่น ใกล้แล้วแหละจ้า

แต่ถึงจะไม่มีสงกรานต์ ที่นี่ก็มีอะไรให้คึกคักเหมือนกันนะคะ นั่นก็คือ...

เทศกาลอีสเตอร์นั่นเอง !!

ไข่ กระต่าย กุ๊กไก่ และ ช็อกโกแล็ต!!

//ผ่านไปเป็นเดือนแล้วไม่ใช่เหรอ...

เลทหน่อยๆค่อยชิน อุคริๆ ถึงช่วงเวลาคึกคักจะผ่านไปแล้วแต่ตอนนี้ก็ยังถือว่าอยู่ในหน้าอีสเตอร์อยู่อ่ะน้า

 

จริงๆมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับไข่ กระต่าย กุ๊กไก่ และ ช็อกโกแล็ตหรอกค่ะ ฮา

มันคือเทศกาลฉลองวันตายของจีซัสนั่นเอง (-_-) ดูหนังแล้วเหี้ยมโหดได้อีก ฟังเพลง Viva la vida ของ Coldplay ประกอบเทศกาลไปก็งงไป จีซัสตายมันเกี่ยวอะไรกับไข่ กระต่าย กุ๊กไก่ และ ช็อกโกแล็ตวะ

(FC Coldplay ค่ะ ฮา)

 

พอเรื่องศาสนากันดีกว่า ชาวพุทธไม่ควรยุ่งเกี่ยวเนอะ ฮา

ถึงจะงงๆ แต่ก็เอ็นจอยเทศกาลนี้แหละค่ะ ได้เพ้นท์ไข่ด้วย ถึงจะยากไปหน่อยแต่มันส์ดี (>w<)

ไข่ที่ใช้เป็นไข่ต้มเน้อ ไข่ที่นี่เค้าเป็นเปลือกสีขาว ไม่รู้ทำไม สงสัยคนละพันธุ์ (owo?)

ว่าแล้วก็อวดๆ

 

ไข่อีสเตอร์ อร๊างงง(?)

พอถึงวันอาทิตย์อีสเตอร์แล้วเรากับโฮสซิสก็ได้ตระกร้าคนละใบ ออกตามล่าไข่อีกเตอร์ในบ้านกัน (-..-) เด็กน้อยมาก อายุ16ตัวเขื่องกันทั้งคู่แล้ว... ก็นะ.. 5555+

จากนั้นก็ได้ของขวัญอีสเตอร์จากมัมกับแด๊ด ได้เสื้อใหม่มาสองตัว สร้อยคอ ตุ๊กตากระต่าย และช็อกโกแลตอีกเป็นล้าน อ้วนก็ไม่แปลกใจแร้วว (-[]-)

ซาร่า (เพื่อน) ก็ให้ช็อกโกแลตมาอีกหนึ่งห่อใหญ่ๆ น่าร๊ากกกก //กอดรัดฟัดเหวี่ยง

 

จากหัวข้อเอนทรี่ที่ว่าไดอารี่ เรื่องมันอาจจะปนกันมั่วๆหน่อย แต่ก็เถอะ ไม่ได้เขียนเอสเสย์นี่นา (-3-)

พูดถึงเอสเสย์แล้วก็ขอบ่น ฮือ มันก็คือเรียงความนั่นแหละแต่เขียนเป็นภาษาอังกฤษไงเราเลยเรียกเอสเสย์ T^T

ในวิชาอังกฤษมีอยู่อาทิตย์นึงทั้งเขียนทั้งอ่านเอสเสย์ทั้งอาทิตย์ พรากกก มันยาก มันเหนื่อยยย พอผ่านมันไปได้นึกว่ารอดตายแล้ว

เชกสเปียร์มันก็ตามมา!!!!

ไม่ได้เรียนโรมิโอกับจูเลียตนะคะ เราเรียนแม็คเบ็ธ

ตอนแรกได้ยินชื่อนึกว่าผู้หญิง..(คิดได้ไง) ปรากฏว่ากลายเป็นนักรบชายร่างเขื่องเชื้อสายสก็อตอะไรของแกร๊..... ตอนนี้วิชาที่เกลียดที่สุดในเทอมนี้กลายเป็นอังกฤษไปแล้ว ฮือ อ่านไม่รู้เรื่อง มันลึกซึ้งเกินไป (TwT)

เทอมนี้เรามีคลาส กีตาร์ เลขยูนิเวอร์ซิตี้ อังกฤษ และ คอมเทค(จริงๆน่าจะเรียกคอมกราฟฟิกซะมากกว่า)

ไม่น่าเชื่อว่าวิชาอังกฤษที่นี่จะบั่นทอนหัวสมองได้ขนาดนี้... /ตายอนาถ

 

วิชากีตาร์มันส์สุดๆค่ะ คงเป็นเพราะไม่มีเน็ตใช้ด้วย เลยมีเวลาซ้อมเยอะแถมหลงไหลกีตาร์ไปแล้ว ไม่มีอะไรทำก็เอะอะเล่น เอะอะเล่น แต่ก็ยังไม่โปรเท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้กากที่สุดในห้องแล้วกันอ้ะ 5555

มีเด็กเกรด10(ม.4) อยู่ในคลาสเราด้วย เพราะมันเป็นคลาสรวม เกรด 9-12 คุณน้องแกไม่เตะกีตาร์เลย พออาจารย์ให้ฝึกไปพร้อมๆกันก็เอาแต่พูดแต่บ่นว่า พวกเธอเล่นเร็วไป เล่นไม่ได้... ก็แกไม่เคยซ้อมเลยนี่หว่า ยังมีหน้ามาบ่น... เราเกลียดคนแบบนี้ที่สุดเลยล่ะค่ะ พวกไม่พยายามแล้วไม่เคยโทษตัวเอง เอาแต่โทษคนอื่น บร๊ะ!! ได้ทีระบายในบล็อกไปพลางๆ 5555

วิชาเลขก็ไม่ยากไม่ง่าย กดเครื่องคิดเลขสบายๆ ตอนนี้เรียนตรีโกณอยู่ น่าจะหลักสูตรเดียวกับที่ไทยล่ะค่ะ ไม่รู้ทำไมพอมาอยู่นี้เราเรียนเลขได้เข้าใจกระจ่างแจ้งแจ่มแจ๋วมาก คงเป็นเพราะมั่นใจ (ฮา) เกรดออกมาปาไป 99% (ตอนแรกได้100 แต่มีงานนึงโดนหักคะแนนเลยเหลือแค่99%) แต่ตอนนี้เหลือแค่97%แล้วเพราะตอนทำข้อสอบไม่อ่านโจทย์ดีๆก่อน (-_-) ความผิดเราเอง พราก...

 

วิชาคอมเทคก็ชิวๆค่ะ สนุกเพราะได้ลองเล่นกล้องใหญ่แล้วติดใจ อยากได้แต่ราคามันพรากมาก ไว้มีเงินจะหาโอกาสสอยมาสักตัว (TwT) ถ่ายรูปออกมาเยอะค่ะ ติดใจๆ 5555

ว่าแล้วก็แปะรูปตัวอย่างซะหน่อย

เป็นแค่ภาพที่คัดมา ฮา ของเค้าดีจริงๆฮ่ะ ถ่ายอะไรก็สวย เจ้ยอยากด้ายยยย (เห้ย?)

และก็ได้ออกแบบลายเสื้อยืดส่งประกวดไปลายนึง ถ้าชนะเอนทรี่หน้าจะเอามาลง ถ้าแพ้ก็ปล่อยมันไปซะ ถือว่าฝีมือไม่ถึง...แต่อยากชนะ..จริงๆนะ...200ดอลแหน่ะ...

ร้อนเงินเกิ๊นนนนน 555

 

 

การที่ได้มาเรียนแลกเปลี่ยนก็ให้อะไรกับเราได้เยอะเหมือนกัน

มันทำให้เราได้คิด ...คิดเยอะ..ไม่เยอะธรรมดา เยอะมากด้วย สำหรับคนที่ยังไม่รู้ว่าอนาคตอยากเป็นอะไร พอได้มาตามใจตัวเองซะ7เดือนที่ปาไปแล้วยิ่งทำให้ทางเดินที่เคยตัดสินใจ(ไปลวกๆ)เริ่มสั่นคลอนล่ะค่ะ...

เราเป็นเด็กหัวสมองไม่ได้ต่ำช้า แต่ติดที่ขี้เกียจอะไรยังไงอยู่...

ชอบวาดรูป ชอบระบายสี ชอบศิลปะ ชอบงานแฮนเมด ชอบกราฟฟิกดีไซน์ ชอบถ่ายรูป ชอบดนตรีถึงความสามารถจะไม่ได้เลิศเลอ ชอบเรียนเลข ชอบเรียนฟิสิกส์ ภาษาอังกฤษก็สนุกดี เกลียดประวัติศาสตร์ นี่คือทั้งหมดที่รู้ตัวเองว่าเป็นยังไง พ่อกับแม่ก็เชียร์ให้เข้าถาปัตย์ แต่ตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจว่ามันใช่ทางเดินที่อยากเลือกจริงๆรึเปล่า? เราแน่จริงรึเปล่า? จะสู้กับคนอื่นได้รึเปล่า? จะเป็นที่พอใจของคนรอบข้างมั้ย?

พอเอาทั้งหมดมารวมกัน มันทำให้คนสมองกลวงอย่างเราจากที่ไม่เคยคิดอะไร ใช้ชีวิตแบบเหลวไหลไร้สาระไปวันๆ ได้กลับมาคิดหนัก คำตอบกลายเป็นไม่มีทางที่จะทำให้ทุกฝ่ายพอใจ .................. แถมตอนนี้เราอยู่ม.5แล้ว กลับไปก็ไปซ้ำม.5อีก น่าจะเลือกทางเดินตัวเองได้แล้วใช่ไหม? ยิ่งเตรียมพร้อมเร็วก็น่าจะได้ดี ติดอยู่ที่เราเป็นคนที่ไม่เคยประสบความสำเร็จอะไรเลยล่ะค่ะ.. นี่คือเรื่องจริง และเราก็กลัวมากๆว่ามันจะเกิดขึ้นอีกไหม

สอบเข้าม.1ไม่ติด สอบเข้าเตรียมไม่ติด สอบYFUก็ไม่ได้ติดหรอก แต่คนสละสิทธิ์เยอะเลยได้มา

เห็นมั้ยว่าชีวิตมันเฟลลลลลล และเราก็กลัวว่ามันจะเกิดขึ้นอีก (T-T)

ว๊ากกกก ว๊ากกกก ว๊ากกกก

ช่างมัน ไม่คิดแล้ว!!!

(เพราะงี้ไงถึงไม่ได้คำตอบซะที =_=)

 

แล้วมันมั่วอะไรได้ขนาดนี้ จากอีสเตอร์ไปเรื่องเรียน เรื่องเรียนมาเป็นเรื่องเอนท์ แล้วก็ทิ้งหัวข้อไปเฉยๆน่ะ!!! 55555

ไม่เป็นไร ก็วันนี้มาเป็นไดอารี่นี่เนอะ 55555+

 

-หวังว่าเกรดอังกฤษจะออกมาคะแนนดีๆไม่มีผิดเพี้ยนนนน

-หวังว่าเสื้อยืดที่ส่งประกวดไปจะชนะ จะได้เอามาลงบล็อก...ผิด 5555

-หวังว่างานsculptureจะได้รับเลือกจากStudent Art Walk

-หวังว่าจะรู้ใจตัวเองซะที

-หวังว่าอะไรๆจะเป็นไปด้วยดี

ไปละจ้ะ ซี๊ยา!

ปลหนึ่ง. แปลโดรีบอร์นไว้สามเรื่องเพราะว่างจัด เน็ตแรงเมื่อไหร่คงได้มาลงบล็อก (ว้าย สาววายนี่ 5555)

ปลสอง. รูปยังวาดอยู่ แต่ลงสีไม่ค่อยแล้ว ช่วงนี้ฝึกอนาโตมี่มั่วกันไปหมดดดดด 5555

ปลสาม. ใครมีความรู้เรื่องสถาปัตย์แนะนำหน่อยค่ะ ฮือ

ปลสี่. จะว่ามั้ย....ถ้าจะไปเม้นท์บล็อกพวกท่านเป็นภาษาอังกฤษ... TwT ไม่ได้แด๊ะแต่ลงภาษาไทยไม่ได้ มันล็อก!!!